باقپو؛ مار پرنده گندمزارهای لرستان

در باورهای عامیانه‌ی مردم لرستان، از ماری افسانه‌ای و کشنده به نام «باقپو» یاد شده است. این مار برخلاف مارهای معمولی، دارای چندین پا است و به جای فلس، بدنش پوشیده از کرک و پر است. سم او چنان کشنده است که می‌تواند هر انسانی را در جا ناکار و بی‌جان کند.

ویژگی شگفت‌انگیز باقپو، بال‌هایی است که به او امکان می‌دهد برای مدتی در هوا شناور باشد. او در گندمزارها کمین و به هر کسی که از آن‌جا عبور کند، حمله می‌کند. این باور، کشاورزان و روستاییان را از رفتن به گندمزارها در ساعات خاصی از روز برحذر می‌داشته است.

باقپو را می‌توان با «سمند اسلار» در متون عجایب‌نامه مقایسه کرد که آن نیز ماری افسانه‌ای با ویژگی‌های شگفت‌انگیز (دو سر و دو بال و نگاه مرگبار) است. اما سمند اسلار در بیابان‌های جنوب زندگی می‌کند و باقپو در گندمزارهای لرستان. هم‌چنین «نضناض» که ماری سیاه با چهره‌ای آدم‌گونه است و در بیابان‌های جنوب می‌زید، با باقپو هم‌خانواده است؛ اما نضناض از دهانش دود سیاه بیرون می‌آید و باقپو بال دارد و پرهایش او را از دیگر ماران افسانه‌ای متمایز می‌سازد. در میان موجودات افسانه‌ای لرستان، «کاوره بری» (دیو کوچ‌رو) و «خیربرکر» (فرشته‌ی بخشنده‌ی روزی) هر دو با کشاورزی و چرخه‌ی طبیعی پیوند دارند، اما باقپو چهره‌ای کاملا شرور و ترسناک دارد و یادآور خطرات پنهان در دل طبیعت و مزارع است؛ جایی که مرگ می‌تواند از ناکجا، با پوستی پوشیده از پر و کرک، بر کشاورز بی‌گناه فرود آید.