پولاد غُندی؛ سپهدار دیوان جنگی مازندران در شاهنامه

پولاد غُندی از دیوهای نامدار مازندران در شاهنامه است که در روزگار آغازین پادشاهی کیکاووس، فرماندهی سپاه دیوان جنگی را بر عهده داشت. در آن زمان، دیوها به فرماندهی دیو سپید در سرزمین مازندران ساکن بودند. کیکاووس با سپاهی انبوه به مازندران لشکر کشید، اما شکست خورد و همراه با سپاهیانش در چاهی بزرگ اسیر شد. دوازده هزار دیو جنگی که پولاد غُندی سپهدار آنان بود، بر گرد آن چاه نگهبانی می‌دادند. فردوسی در شاهنامه این صحنه را چنین توصیف می‌کند:

میان دو کوه است این هول‌جای/ نپرید بر آسمان بر همای

از دیوان جنگی ده و دو هزار/ به شب پاسبانند بر چاهسار

چو پولاد غندی سپهدار اوی/ چو بیدست و سنجه نگهدار اوی

کیکاووس از این بند، قاصدی به سوی رستم و زال فرستاد و از آنان یاری خواست. رستم سفر هفت‌خوان خود را برای نجات کیکاووس و سپاهیانش آغاز کرد و در این راه، پولاد غُندی که سپهدار دیوان جنگی مازندران بود، به دست او کشته شد و راه برای نجات اسیران گشوده گردید.

پولاد غُندی را می‌توان با «ارژنگ دیو» در شاهنامه مقایسه کرد که هر دو از سرداران دیوان مازندران هستند. ارژنگ دیو نیز در خوان ششم رستم کشته شد و نگهبان گنج‌شاهی بود. همچنین «دیو سپید» که فرمانروای دیوان مازندران و بزرگ‌ترین آنان بود، در همان هفت‌خوان رستم به دست پهلوان ایرانی نابود شد. پولاد غُندی با «کناس دیو» در فرامرزنامه نیز شباهت دارد؛ چرا که هر دو از دیوان سپهسالار و نگهبان اسیران و گنج‌ها هستند. در میان پهلوانان شاهنامه، رستم بزرگ‌ترین دیوکش است و پولاد غُندی یکی از دیوانی است که در مسیر نبرد با اهریمن، به دست او از میان می‌رود.

اگر دوست دارید بیش‌تر با موجودات افسانه‌ای ایران آشنا شوید حتما سری به لینک دسته‌بندی موجودات افسانه‌ای ایران هم بزنید.