تنگ با چهار زن رقصنده

این تنگ نقره‌ای با روکش طلا از آثار شاخص فلزکاری دوره‌ی ساسانی در پادشاهی ایران (حدود سده‌ی ششم تا هفتم میلادی) به‌شمار می‌رود. این اثر نمونه‌ای برجسته از ظروف تجملی ایران باستان است که با تکنیک‌های پیشرفته‌ی چکش‌کاری و برجسته‌کاری ساخته شده و کیفیت بالای اجرای آن نشان‌دهنده‌ی جایگاه ویژه‌ی فلزکاری در فرهنگ درباری پادشاهی ایران در این دوره است.

بر بدنه‌ی تنگ، نقش چهار زن در حال رقص  دیده می‌شود که هر یک اشیایی چون جام یا سبد در دست دارند. پیکره‌ها با حالتی پویا و اندام‌هایی کشیده طراحی شده‌اند و در میان عناصر تزئینی گیاهی و جانوری قرار گرفته‌اند. این‌گونه مضامین در هنر دوره‌ی ساسانیِ پادشاهی ایران معمولا با مفاهیمی چون جشن، شادی، باروری و آیین‌های تشریفاتی پیوند داشته و در عین حال، بازتابی از تعاملات هنری ایران با جهان مدیترانه‌ای نیز به‌شمار می‌آیند.

این اثر با عنوان «تنگ با زنان رقصنده» امروز در موزه‌ی هنر متروپولیتن نیویورک (The Metropolitan Museum of Art) نگهداری می‌شود و در بخش هنر خاور نزدیک باستان این موزه قرار دارد. این تنگ یکی از شناخته‌شده‌ترین نمونه‌های باقی‌مانده از هنر فلزکاری دوره‌ی سلسله‌ی ساسانی در پادشاهی ایران است که تصویری روشن از ذوق هنری و فرهنگ آیینی آن روزگار ارائه می‌دهد.