ام خضره و اللیف؛ پیرزن شاخ‌برگی که کودکان را در نخلستان می‌دزدد

در باورهای عامیانه‌ی مردم شهرستان شادگان در استان خوزستان، از موجودی ترسناک به نام «ام خضره و اللیف» یاد می‌شود. «ام خضره» به معنای «زن سبزپوش» و «اللیف» یعنی «دارای شاخ و برگ» است. این موجود به شکل پیرزنی است با موهایی به درازای شاخه‌های نخل که تمام تنش را پوشانده است. زیستگاه او نخلستان‌های انبوه و گرم خوزستان است و قربانیانش کودکان بی‌احتیاطی هستند که به تنهایی وارد این باغ‌ها می‌شوند.

بر پایه‌ی روایت‌های محلی، ام خضره و اللیف در دل نخلستان‌ها کمین می‌کند و کودکانی را که از خانه دور می‌شوند یا در شب هنگام به نزدیکی درختان بلند نخل می‌روند، می‌رباید. موهای بلند و سبزمانند او هم به او کمک می‌کند تا در میان شاخه‌ها پنهان شود و هم طعمه‌هایش را در خود می‌پیچد. این باور در میان مردم شادگان همچون دیگر موجودات افسانه‌ای کودک‌ربا (چون خاله غولک در جهرم یا گوجه فرفر در شیراز) کارکردی تربیتی و هشداردهنده داشته است. مادران و مادربزرگ‌ها با ترساندن کودکان از ام خضره و اللیف، آنان را از رفتن به نخلستان‌های تنها و تاریک برحذر می‌داشتند.

نام این موجود ریشه در گویش عربی خوزستان دارد؛ «ام» به معنای مادر، «خضره» به معنای سبز (اشاره به رنگ شاخ و برگ نخل) و «اللیف» به معنای چیزهایی که به هم پیچیده و درهم رفته است. این نامگذاری، چهره‌ی وحشت‌انگیز پیرزنی را تداعی می‌کند که با تارهای بلند و سبز موهایش، قربانیان را در بند می‌کشد.

اگر دوست دارید بیش‌تر با موجودات افسانه‌ای ایران آشنا شوید حتما سری به لینک دسته‌بندی موجودات افسانه‌ای ایران هم بزنید.