این تصویر یک کاسه‌ی سفالی باستانی از محوطه‌ی باستانی شهر سوخته در سیستان است. این کاسه که دیرینگی حدود پنج هزار ساله دارد (هزاره‌ی سوم پیش از میلاد)، نمونه‌ای برجسته از هنر سفال‌گری دوران عصر مفرغ در فلات ایران محسوب می‌شود.

روی این سفال نقوشی به شکل ماهی ترسیم شده که درون دایره‌هایی هم‌مرکز قرار گرفته‌اند. این طرح‌ها به‌احتمال زیاد نشان‌دهنده اهمیت ماهی و منابع آبی برای مردم شهر سوخته بوده‌اند. استفاده از خطوط موازی و موجی در حاشیه، نوعی ریتم و حرکت را القا می‌کند که شاید اشاره‌ای به جریان آب و حیات دریاچه‌ی هامون در آن زمان داشته باشد.

این ظرف نه‌تنها جنبه‌ی کاربردی داشته (برای نگهداری یا سرو غذا)، بلکه یک شی هنری و نمادین نیز به شمار می‌رفته است. وجود نقوش جانوری بر سفال‌های شهر سوخته نشان از جهان‌بینی مردم این تمدن دارد که پیوند عمیقی با طبیعت و محیط زیست خود برقرار کرده بودند.

img

دیدگاه‌ها

هنوز دیدگاهی برای این محتوا درج نشده است. با درج دیدگاه خود، اولین نفر باشید!